|
Kent u de ezelblog van Willeke? Zeker 3 keer per week schrijft ze een -meestal zeer beeldend- stukje! Zo ook deze week weer met de titel: Hart voor het werk of gewoon knettergek?
"Al een poosje werken we in de opvang met biologische potstallen. Dat werkt heel goed, de ezels kunnen lekker zacht liggen en door het composteringsproces in de onderste laag van de stalbedekking, krijgt de stal een ingebouwde vloerverwarming. Maar soms moet zo'n stal helemaal worden leeggehaald en dat was vandaag het geval bij de stal van Dinky en Maruschka.
Het is een zware en smerige klus om een dertig centimeter dikke laag stinkende compost uit zo'n stal te scheppen, maar toch werd er bijna om gevochten wie het mocht doen. Ik was vol goede moed begonnen en Vincent keek verlangend toe en bracht volle kruiwagens naar de mestkar. Na de koffiepauze was ik toch wel moe en mocht Vincent verder scheppen, terwijl ik volle kruiwagens wegbracht. Na de volgende pauze ruilden we weer en voor de laatste loodjes kregen we hulp van Wim. Zo kregen we de stal mooi precies voor bedtijd af.
Dinky wist niet wat er gebeurde en stond bijna de hele dag helemaal ondersteboven voor zijn stal, terwijl de ene schep prut na de ander naar buiten werd geslingerd en de walm tot ver in de omtrek te ruiken was. Ik heb de kleine ezel even troostend geknuffeld en hem ervan verzekerd dat alles goed zou komen en dat hij 's avonds weer een fijn, zacht en fris bedje zou krijgen. Nou, dat kreeg hij. Lekker vers stro en een fijn portie hooi. Maruschka moest er nog even over nadenken, maar ging uiteindelijk ook haar stalletje in en merkte meteen dat het strobed weer helemaal heerlijk verend en fris was. Na al dat geschep in die stal ben ik nog even een klein stukje gaan wandelen met Evia (op de foto ziet u Evia op een foto van vorig jaar). Dat was al veel te lang geleden en Evia had er echt zin in. Met haar hoofdje omhoog stapte ze ijverig voort".
Meer stukjes lezen? Klik dan bovenaan deze pagina op ezelblog.
|
|
|
Eefje en haar maatje Tommy |
|
Het is pas half februari en nu al zijn er 5 nieuwe ezels binnengekomen en zijn er 2 die we nog verwachten. Het beloofd een druk jaar te worden!
Het donkerbruine ezeltje op de foto is Eefje. Eefje is een ezelmerrie van ongeveer 25 jaar die een fijn leven heeft gehad samen met 4 andere ezels. Maar een oudere ezel heeft veel meer zorg nodig dan een jong dier. Vaak is het gebit minder goed en kan een ouder dier zijn hooi niet meer zo goed wegkrijgen. Zo ook bij Eefje. Zij moet bijvoorbeeld dagelijks meerdere keren bijgevoerd worden om op gewicht te blijven. Omdat dit de eigenaar -die ook wat ouder is- teveel werd, droeg hij haar over aan De Ezelsociëteit. 
Na een fijn leven mocht zijn Eefje niet verkocht worden! Afgelopen zaterdag werd ze gehaald door 2 van onze vrijwilligers. De eigenaar vond het goed dat een andere -veel jongere- ezel van hem, Tommie genaamd, met haar mee ging, zodat ze steun aan hem heeft. Ervaring heeft ons geleerd dat oudere ezels vaak heel veel stress ondervinden op een nieuw adres. Alles is anders en dat kan zo'n schok zijn dat ze stoppen met eten. Tommie blijft bij haar totdat zij gewend is geraakt en aansluiting heeft gevonden bij de andere ezels in Zeist. En Tommie kan dan weer terug naar zijn 3 ezelvriendjes op het voor hem vertrouwde adres. Op de foto ziet u dat ze vanuit hun stalletje alles in de gaten houden! |
Links staat Youssouf naast zijn halfbroer Midas.
Beide ezels zijn 14 jaar en zij zijn daarvan 13
jaar bij dezelfde eigenaar geweest.
Vandaag zijn de broers opgehaald door Ezelsocieteit vrijwilligers Ton en Rob.
Zeer tot verdriet van de eigenaar, die kampt met een tanende gezondheid.
Het getuigt van echte liefde voor je ezels, als je ervoor zorgt dat deze niet in de handel komen.
Op de foto zijn Youssouf en Midas net uit de trailer gekomen en staan zij in hun tijdelijke stal bij Bea in Bunnik.
De eigenaar sprak de hoop uit dat de ezels altijd bij elkaar zullen blijven.
Natuurlijk, dat spreekt voor zich!
Welkom, Youssouf en Midas, in De Ezelsocieteit. |
|
Op 29 januari 2010 nieuw binnen gekomen: Quoni |
Een merrieveulen van 8 maanden oud en zij heeft nu al een schofthoogte van 125 cm.
Quoni werd
afgestaan omdat zij een afwijking heeft aan de achterbenen.
Het is een hele lieve ezel en de nachtelijke stal deelt zij met Dieske en Moortje.
Wij vinden Quoni erg knap en op deze foto is het weer helemaal Kerst!
Quoni kan erg goed opschieten met ons, vrijwilligers en alle andere 28 ezels. |
Els en Leivadi (de bruine ezel) wonen sinds het voorjaar van 2008 bij Bert en Valeskain Toldijk.
Daar hebben de ezels het geweldig fijn.
Els is een stevige ezel met een gevoelige natuur en zij is 10 jaar.
Leivadi is een 'oude Griek' en zeker 25plus.
Recentelijk zijn Bert en Valeska getrouwd en op de foto's is te zien dat ook de ezels echt bij huis en haard horen.
Leivadi komt oorspronkelijk uit de ezelopvang van Corfu.
Hij kwam daar terecht omdat dorpsbewoners hem met stenen verjaagd hadden en Leivadi daardoor flink gewond was.
Een week geleden kwam plotseling het einde voor Leivadi.
Vermoedelijk een inwendige bloeding waar de meteen opgeroepen dierenarts niets meer aan kon doen.
Leivadi is in zijn eigen veilige stal gestorven.
Els had even ervoor al afscheid genomen.
Dag lieve Leivadi.
Met je zachte snuit en je mooie ogen.
Je hebt gelukkig een mooie toegift gehad in je leven in Nederland.
Een dag later hebben we voor tijdelijk een leuke ezelmerrie bij Els gebracht.
Dat is Ricky en onze ezel Elisabeth heeft Ricky in de trailer gezelschap gehouden, zodat Ricky zo weinig mogelijk stress zou hebben onderweg naar Toldijk.
Elisabeth doet namelijk niet aan stress, die heeft alles in het leven al meegemaakt!
Elisabeth bezoekt bruiloften en partijen, vrolijkt oude en/of demente mensen op in tehuizen en zij is een kleuterdeskundige.
Op de scholen welke Elisabeth bezoekt, wordt de kleine merrie soms bedolven onder de kinderen en kinderhandjes!
Ook Elisabeth is een ezel uit het buitenland, zij werd vanuit een transport uit Italie verhandeld op de veemarkt in Utrecht en kwam bij een koeienboer in Zuid Holland terecht.
Deze boer had beslist verstand van koeien, echter niet van ezels.
Hij dacht dat de door hem gekochte ezel jong en drachtig was. Inplaats van 20 en doorgezakt.
Het ging slecht met de ezel op het koeienerf, Elisabeth zat vol (oude) wonden, zij was mager en had nauwelijks haar.
De ezel bleef met moeite overeind op het koude, natte boerenerf in de maand januari.
De overbuurvrouw van de koeienboer sliep er niet van en zij kocht in een emotie de ezel op.
Zo komt Elisabeth, zoals we haar toen genoemd hebben, bij de Ezelsocieteit terecht.
Het duurde 1 jaar voordat we Elisabeth weer goed op de been hadden.
Zij is een echte troost ezel voor de mens.
In de kudde is Elisabeth beslist geen watje.
Laat een mede-ezel niet naar HAAR hoop hooi kijken, want die ziet dan de ongepoetste onderkant van een van haar hoeven!!
Elisabeth doet het ouderenwerk geheel gratis.
Zij ziet zichzelf dan als het koekje bij de koffie,in veel tehuizen wegens bezuiniging afgeschaft.
Voor al het andere werk vraagt Elisabeth geld en voor haarzelf een bruine krentebol.
Het geld komt geheel ten goede aan het ezelwerk.
Alle werkers in de Ezelsocieteit zijn vrijwilligers, inclusief de (dagelijks meewerkende) bestuursleden! |
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>
|
|
Pagina 1 van 4 |
