Hoe het allemaal begon…

Al in 1988 kochten Vera van Koten en Harry Dekkers twee ezels: Joop en Karel. Al na een half jaar kregen zij onbedoeld de eerste opvangezel erbij, namelijk ‘Napoleon’, die wegens ziekte bij hen terecht kwam. Na Napoleon volgden vele andere ezels in nood. De kennis, expertise en het aantal ezels in de opvang bleef groeien. De oprichters wisten het welzijn van ezels op de kaart te zetten. In de loop der tijd groeide de opvang uit tot een expertisecentrum voor ezels dat kan bogen op nationale en internationale bekendheid en betekenis.

Voor Vera van Koten en Harry Dekkers was het financieel en organisatorisch niet mogelijk om de activiteiten privé te blijven verrichten. Daarom richtten zij in 2001 officieel Stichting De Ezelsociëteit op, gevestigd aan de Zwitsersekade in Zeist. Sindsdien zijn er niet alleen meer dan driehonderdtwintig ezels, maar ook vijf muildieren, een muilezel en enkele paarden en pony’s opgevangen aan de Zwitsersekade in Zeist.

Vera van Koten en Harry Dekkers hebben jarenlang op bezielende wijze leiding gegeven aan de stichting en de ezelopvang.

In 2019 droeg Vera van Koten haar taken als directeur over aan Hans Signer; Harry Dekkers trad terug als bestuurslid (maar is nog heel vaak te vinden in de ezelopvang). Zowel Vera van Koten als Harry Dekkers ontvingen in februari 2019 een koninklijke onderscheiding voor hun werk!

Doelstellingen van Stichting De Ezelsocieteit

De Ezelscociëteit richt zich sinds haar oprichting in 2001 op het waken over het wel en wee van ezels in Nederland. De stichting realiseert haar doelstelling door het uitvoeren van de volgende activiteiten:

  •  Het in stand houden van een ezelopvang in Zeist en daar
    – een oudedagsvoorziening en thuis bieden voor bejaarde en gehandicapte ezels;
    –  opvangen van ezels die door de Landelijke Inspectiedienst, Dierenbescherming (L.I.D.) of de Dierenpolitie in beslag zijn genomen;
    – opvangen van ezels in nood – oftewel ezels die op straat dreigen komen te staan door ziekte, een verhuizing of geldgebrek van hun eigenaar;
    – bieden van een logeeradres ter behandeling en verzorging van zieke ezels.
  • Herplaatsing van ezels die in de conditie verkeren om te worden herplaatst binnen een netwerk van ruim 100 particuliere opvangadressen (‘pleegadressen’). De pleegezels blijven eigendom van de stichting en de vrijwilligers op de adressen worden met kennis ondersteund door de stichting.
  • Het signaleren van misstanden bij de geëigende autoriteiten.
  • Het bevorderen van generieke en medische kennis over ezels en ezelwelzijn bij autoriteiten en veterinaire beroepsgroepen (o.a. door samenwerking met de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht, Dierenbescherming en L.I.D.)
  • Het geven van voorlichting over het houden van ezels en ezelwelzijn aan (toekomstige) ezelbezitters en aan het brede publiek.

Een steeds belangrijkere taak van de Ezelsociëteit is het vergroten van kennis over alle facetten van ezels:verzorging, voeding, huisvesting en gedrag. Daarin werken we al zeer lang samen met de faculteit diergeneeskunde van de universiteit Utrecht maar ook met andere partijen en stichtingen.

Bij de uitoefening van onze activiteiten en het bereiken van onze doelstellingen wordt uitdrukkelijk geen winst beoogd. Alle inkomsten komen ten goede aan de ezels.
De uitvoering van onze activiteiten in en voor de ezelopvang is bijna geheel in handen van circa 50 vrijwilligers en een wisselend aantal (beroeps)stagiaires. Dit geldt zowel voor de verzorging van de ezels in de opvang als voor administratieve en organisatorische taken. De inzet en betrokkenheid van de vrijwilligers en (beroeps)stagiaires is cruciaal voor het realiseren van de doelstelling.

Ziet u verwaarlozing of mishandeling van dieren?
Bel met de L.I.D. telefoon 0900 – 20 21 210 of met DE DIERENPOLITIE telefoonnummer 144 (red een dier).

Waarom doen we dit werk?

In de jaren van ons bestaan hebben wij meer dan 300 ezels (veelal verwaarloosd) binnengekregen. Bijna alle ezels, waaronder inbeslagnames door Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (L.I.D.) of de Dierenpolitie, komen eerst in ons opvangcentrum. De meeste van hen hebben achterstallig onderhoud aan o.a. hoeven en/of gebit, zijn verwaarloosd, hebben medische klachten of ziektes danwel een combinatie van deze aspecten. In één van onze ruime stallen kan de ezel een beetje op verhaal komen. Hij krijgt goed eten en drinken en véél, heel veel liefde en aandacht..

Met veel inspanning van onze vrijwilligers, hoefsmid en de Ambulante Kliniek Paard van de Universiteit Utrecht lukt het meestal deze ezels zo goed en zo kwaad als het kan op te knappen. Dieren die daarvoor in aanmerking komen gaan ze naar een goed pleegadres, waar wij toezicht op hen houden.
Mocht een ezel niet meer te redden zijn, dan krijgt hij/zij nog een paar fijne dagen vol aandacht en lekkers in het opvangcentrum en laten we het dier uiteindelijk inslapen. Het welzijn van de ezel staat hierbij altijd voorop, ook in het afscheid nemen als het niet meer gaat.

Feiten en cijfers

• Er verblijven zo’n 25 ezels in de opvang in Zeist.
• Bijna 200 ezels verblijven bij pleegadressen in het gehele land.
• Bijna al het werk bij de ezelopvang in Zeist wordt gedaan door c.a. 50 vrijwilligers; de pleegezels worden op de circa 100 pleegadressen eveneens door vrijwilligers verzorgd.
• Er is slechts 1 betaalde FTE (directeur/hoefsmid 0,5 FTE – 1 ingehuurde dagmanager 0.5 FTE)
• Het bestuur is onbezoldigd. Hierdoor kunnen alle inkomsten worden besteedt aan de opvang, verzorging en hopelijk in de toekomst het actief delen van kennis.

youtubeinstagramyoutubeinstagram
FacebooktwitterpinterestmailFacebooktwitterpinterestmail